Fara í aðalinnihald

Gleðilegt ár 2009

Eftir að hafa dottið inn á Facebook um jólin er ég loks komin aftur heim og held ég haldi bara áfram að skrifa hérna þegar mér dettur eitthvað skemmtilegt í hug. Fésbókin er annars skrítið fyrirbæri en tilgangurinn er ekki alveg ljós enn. Bloggið færði mér nánari tengsl við frænkurnar mínar og kannski á þetta eftir að tengja mann meira við gamala vini sem eru stundum bæði langt og stutt í burtu.
Það er bara svo margt annað sem mig langar til að gera en að hanga í tölvunni.
Áramótaheitið í ár er alveg klassískt. Ég ætla að hreyfa mig mikið og reglulega, eða halda áfram að gera það. Ég labba í vinnuna... á hverjum degi, alla leið og heim aftur. Hm... Svo ætlum við hjónakornin að halda áfram að stunda fjallgöngur. Eins og sjá mátti á jólakortinu fékk bóndinn "bakteríuna" í sumar og það er um að gera að hamra járnið meðan það er heitt, segi ég. Enda gaf ég honum forláta gönguskó í afmælisgjöf og útivistarfatnað í jólagjör m.m.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.