Fara í aðalinnihald

Dagar í nóvember


Ég er búin að setjast nokkrum sinnum við tölvuna í vikunni. Horfa á skjáinn en ekkert kemur upp í hugann. Það er ekki eins og það sé ekki búið að vera nóg að gera! Ég hlakka svo til á morgun, sunnudag þá er ekkert á dagskránni.

Leikhúsvertíðin hjá okkur byrjaði á fimmtudegi fyrir viku þegar við fórum að hlusta og horfa, á Brynhildi Guðjóns, ásamt fleirum niðri í Leikhúsi, að túlka Edit Piaf. Það var alveg yndisleg stund og stelpan er bara hreint frábær. Ég vildi gjarnan hafa séð allt verkið en þetta var þó betra en ekki. Á föstudagskvöldið fórum við hjónin síðan í Grundarkirkju að hlusta á Ellen Kristjánsdóttur flytja sálmalög með manninum sínum honum Eyþóri. Ég skil bara ekkert í því af hverju ég er ekki búin að eignast diskinn hennar. Kirkjan var náttúrulega alveg frábær umgjörð um sönginn hennar Ellenar.

Grundarkirkja er kirkjan mín, þar sem ég var skírð og fermd. Þar giftum við Jóhann okkur og bárum börnin okkar til skírnar. Kirkjan varð hundrað ára á dögunum og var haldið upp á það með tónlistarveislu um síðustu helgi. Mér finnst þessi kirkja alltaf vera Kirkjan með stóru Ki. Á sunnudaginn var hátíðarmessa sem að við mættum að sjálfsögðu til, líka JG sem finnst ekkert gaman að fara í kirkju, þar sem maður þarf að sitja kjurr. Eftir athöfnina flutti Valdimar Gunnarsson mjög skemmtilega hugleiðingu um manninn sem byggði kirkjuna, fyrir eigið fé, fyrir hundrað árum síðan, Magnús Sigurðsson. Hann var í alla staði stórmerkilegur maður sem við gerum ekki nándar nærri nógu hátt undir höfði hér í hans heimasveit. En það er nú önnur saga.
En svo ég haldi nú áfram í menningunni þá var auðvitað kaffiveisla í Laugarborg eftir messu og karlakórinn söng þar.

Ég sleppti því úr að á laugardagskvöldið fórum við aftur í leikhús og sáum "Fullkomið brúðkaup" hjá Leikfélagi Akureyrar og það var auðvitað mjög skemmtilegt og við komum út brosandi allan hringinn. Við létum verða af því loksins að kaupa okkur áskriftarkort hjá LA í haust og fengum miða á níundu kortasýningu á brúðkaupinu og það er víst uppselt fram að jólum.

Svo er það Freyvangsleikhúsið og það líklega oftar en einu sinni og kannski enn oftar því heimasætan fór í prufu á mánudagskvöldið og fær að vera með í dansatriði og hópatriðum í söng í Kardimommubænum sem verður byrjað að æfa eftir áramótin. Hana langaði auðvitað mest til að vera Kamilla en það voru margar um hituna og ekki færri strákar í Tomma. Þessir krakkar eru öll meira og minna búin að fara á leiklistarnámskeið hjá LA og sum voru í Óliver í fyrra.

Eftir þessa helgarveislu um síðustu viku var svo hápunktur vikunnar á miðvikudaginn þegar við í skólanum héldum dag íslenskrar tungu hátíðlegan.

Það er semsagt nóg að gera þessa dagana.

Ég gleymdi náttúrulega að það er eitt atriði á dagskránni á morgun því annaðkvöld erum við hjónakornin að fara í afmæli, eitt skemmtilegasta boð sem við förum í á árinu, með ýmsum uppákomum, eða þannig. Það verður ekki farið nánar út í það.

Svo ég barmi mér nú svolítið líka er ég búin að vera með hina verstu kvefpest alla vikuna og í gærmorgun bættist bévítans bakverkurinn við. Ég verð að fara að vera duglegri að mæta í ræktina og taka lýsi, sleppi samt hafragrautnum.

Hætt í bili.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.