Fara í aðalinnihald

Hæ, hó jibbí jey...

Gleðilega hátíð.

Myndin hér að ofan tengist 17. júní ekki neitt. Ég fann hana á vélinni áðan þegar ég var að setja myndir dagsins inn í tölvuna. Halldór viðurkenndi að hafa laumast til að smella af einhverntímann í síðustu viku þegar ég og heimilskötturinn fáum okkur síðdegisblund. Eins og sjá má til hægri er ég í miðju kafi við að brjóta saman þvott. Ástandið hérna á heimilinu undanfarið hefur verið þannig að ég var alveg hætt að skilja hvaðan allur þessi þvottur kom. Og að nokkur á heimilinu gæti fundið nokkuð inni í skáp hjá sér að fara í var mér ráðgáta. Það var allt á, við, undir og ofan á strauborðinu. Er nema von að ég hafi liðið út af af þreytu eftir öll húsverkin.

Þetta er allt að koma og húsmóðirin í Brekkutröðinni ekki alveg eins aðframkomin eins og undanfarinn hálfan mánuð. Ég sé fram á viku sumarfrí og ætla að taka til hendinni við vor og jólahreingerningarnar. Eða vinna í garðinum, fer eftir veðri.

Ég vaknaði samt í morgun með kvíðahnút í maganum. Dreymdi í morgunsárið að ég væri á leiðinni á annað landshorn til að halda aðra fermingarveislu fyrir einkadótturina. Ég vissi ekki alveg af hverju því það átti eiginlega eftir að bjóða í veisluna fyrir utan að allt sem gleymst gat hafði orðið eftir heima. Mér leið hálf ónotalega þegar ég vaknaði.

Dagurinn var eins og 17. júní á að vera. Byrjaði að vísu óvenjulega því við mamma skruppum niður í Leifstaðabrúnir og fórum í plöntuskoðun með leiðsögn Harðar Kristinssonar. Í dag er nefnilega dagur hinna villtu blóma. Við sáum Maríulykil og margar fleiri algengar og sjaldgæfar plöntur. Eftir hádegið fórum við í bæiinn, náðum restinni af skrúðgöngunni. Strákarnir voru eins og oft áður að spila. Eftir að hafa beðið með JG í hoppukastalabiðröð og keypt candyfloss fórum við á Bílasýninguna sem var í Boganum (mjög vel heppnuð) og enduðum í kaffi hjá Imbu áður en við fórum heim. Ég að elda hátíðarmat en JÓH að vinna í garðinum. Handbolti í eftirmat.

Svona er nú það.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.