Fara í aðalinnihald

sumarfrí


Ég er loksins að koma úr kafi eftir törnina síðustu vikur. Búin að ferma einkadótturina og ljúka skólanum. Skrapp aðeins í vinnuna í dag til að taka með mér verkefni fyrir sumarið.


Í gær fór ég í fyrstu ferðina. Fannst ég vera heldur ryðguð, vantaði orð og hafði á tilfinningunni að ég blaðraði tóma steypu á tímabili. Bíllinn bilaði svo þegar við vorum að koma niður Víkurskarðið og það kostaði tuttugu mínútna bið eftir nýjum bíl. Hópurinn var til allrar lukku mjög jákvæður og hress og tók öllu vel. Þau voru líka búin að hlæja svo mikið að bullinu í leiðsögumanninum!!!
Við gátum þó lokið ferðinni með því að taka mjög stutta bæjarskoðun og stoppa í korter í lystigarðinum. Spurning dagsins var hvort ég vissi hvar væri hægt að fá lúpínufræ en það var ein konan svo óskaplega hrifin af alaskalúpínunni sem sem er í blóma þessa dagana.
Myndin er úr hvalaskoðunarferð sem ég fór í í vor með leiðsögumönnum. Við vorum alveg óskaplega heppin með veður og hvali líka og mæli ég með þessum ferðum við hvern þann sem á leið um Norðurlandið. Umgjörðin um Norðursiglingu er líka svo skemmtileg. Í þessari ferð komum við líka á Reðursafnið sem kom verulega á óvart, ég vissi raunar ekki við hverju var að búast en ég hvet líka alla að koma við þar.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.