
Ég er loksins að koma úr kafi eftir törnina síðustu vikur. Búin að ferma einkadótturina og ljúka skólanum. Skrapp aðeins í vinnuna í dag til að taka með mér verkefni fyrir sumarið.
Í gær fór ég í fyrstu ferðina. Fannst ég vera heldur ryðguð, vantaði orð og hafði á tilfinningunni að ég blaðraði tóma steypu á tímabili. Bíllinn bilaði svo þegar við vorum að koma niður Víkurskarðið og það kostaði tuttugu mínútna bið eftir nýjum bíl. Hópurinn var til allrar lukku mjög jákvæður og hress og tók öllu vel. Þau voru líka búin að hlæja svo mikið að bullinu í leiðsögumanninum!!!
Við gátum þó lokið ferðinni með því að taka mjög stutta bæjarskoðun og stoppa í korter í lystigarðinum. Spurning dagsins var hvort ég vissi hvar væri hægt að fá lúpínufræ en það var ein konan svo óskaplega hrifin af alaskalúpínunni sem sem er í blóma þessa dagana.
Myndin er úr hvalaskoðunarferð sem ég fór í í vor með leiðsögumönnum. Við vorum alveg óskaplega heppin með veður og hvali líka og mæli ég með þessum ferðum við hvern þann sem á leið um Norðurlandið. Umgjörðin um Norðursiglingu er líka svo skemmtileg. Í þessari ferð komum við líka á Reðursafnið sem kom verulega á óvart, ég vissi raunar ekki við hverju var að búast en ég hvet líka alla að koma við þar.
Ummæli
Skrifa ummæli