Eftir rauðan aðfangadag og jóladag í roki og rigningu er loksins farið að snjóa örlítið þannig að rót er orðin grá.
Jólin eru búin að vera alveg hefðbundin hjá fjölskyldunni í Brekkutröðinni. Við bættum forrétt framan á matseðilinn á aðfangadagskvöld. Töldum meirihluta barnanna vera orðin nógu þroskaðan til að lengja borðhaldið. Jóhann Gylfi borðaði vel af humrinum en hafði enga lyst á meiru! Borðhaldinu seinkaði sem forréttinum nam þannig að um hálf tíu tókum við hlé á jólapökkunum og fórum í messu á Grund.
JG fékk að hafa með sér bíl og dundaði sér með hann í kirkjunni meðan við meðtókum jólaboðskapinn. Hann var svo heppinn að þegar heim kom aftur voru náttföt í fyrsta jólapakkanum svo hann skifti snarlega og sofnaði svo á gólfinu ofaná nýja flísteppinu innan um traktorana sína. (Það er mikið búið að heyja þessi jólin enda gott úthald til á bænum).
Í gær var svo hangikjöt í Fjólgötunni seinnipartinn og svo jólaboðið hjá stórfjölskyldunni í gærkvöldi, líf og fjör að venju og fullt af litlum börnum. Ég tók mig til um daginn og safnaði saman öllum myndum sem ég hef tekið í jólaboðunum á Sléttu og setti í almbúm sem fjölskyldan á Sléttu fékk í jólagjöf og vakti heilmikla lukku. Ég komst að því að það voru til margar myndir af sumum en sárafáar eða engar af öðrum. Ég reyndi að bæta aðeins úr þessu í gærkvöldi og myndaði heilmikið.
Í dag erum við að fara í mat til tengdamömmu með Óskari og fjölskyldu en þá er líka lokið þessu fasta prógrammi um jólin. (enda kominn virkur dagur á morgun og JÓH mætir í vinnuna, heyrðist mér áðan).
Jólahald snýst að mjög miklu leyti um hefðir, við erum búin að halda okkar jól í ein sextán ár og það er orðið mjög fast í forminu. Breytist væntanlega lítið fyrr en börnin fara að fara að heiman hvernig sem það verður. Við fórum ekki í jólamessu í fyrra vegna veðurs og ég er ekki að syngja núna þannig að ef krakkarnir hefðu verið mjög á móti því að fara þá hefðum við líklega setið heima en nú bar svo við að stóru strákarnir vildu gjarnan fara í jólamessu af því að það er eitthvað sem við gerum alltaf. Svo sagði annar þeirra þegar við vorum að ræða um þetta: "Það er nefnilega svo gott að koma heim aftur, þegar messan er búin".
Ummæli
Skrifa ummæli