Fara í aðalinnihald

jólafundur

Sunnudagskvöld, þriðji í aðventu, jólafundur hjá kvenfélaginu.
Ég fékk ekki möndluna, því miður. En fékk að láta ljós mitt skína. Las jólasögu og smávegis frá eigin brjósti um jólaundirbúninginn. Játaði m.a. að ég væri ekki farin að skrifa jólakortin. Sem er alveg satt. Ég hef svosem engar sérstakar áhyggjur af því, nema bara þessum sem þurfa að fara til útlanda.

Við erum enn að strekkja við að taka myndir af börnunum og þó svo að við hefðum tvær myndavélar í takinu þegar við fórum í jólamyndatökuna á dögunum er eiginlega engin nothæf mynd af liðinu. Það er litli prinsinn sem kemur verst út er annaðhvort í fýlu eða grettukeppni. JÓH hefur meiri áhyggjur af þessu en ég. Enda bíð ég líka bara eftir hönnuðinum núna. Ég stakk upp á því að við sendum bara mynd af sumarbústaðnum í staðinn fyrir börnin, en það féll í frekar grýttan jarðveg.

Við álpuðumst í bæinn (Akureyri) í gær, sem aldrei skyldi verið hafa. Það viðraði sýnilega vel til ferðalaga og bærinn fullur af fólki, það var ekki viðlit að fá bílastæði við Glerártorg og Hagkaup var eins og á Þorláksmessu. Ég þekki verslunarfólk hér í bæ sem hélt að um síðustu helgi hefði hámarkinu í jólaversluninni verið náð, en þessi toppar það víst alveg.

Og ég sem er barasta ekki farin að velta fyrir mér jólagjöfunum einusinni (nema þessum heimatilbúnu).

Frekar ánægð með sjálfa mig. Ég er nánast alveg hætt að taka með mér heimavinnu en um helgina var ekki undan því komist, það varð að fara yfir próf. Mér tókst líka að ganga frá námsmati í öllum bekkjum sem ég kenni textíl og fer því róleg í háttinn.

Svo þarf ég að vera með kaffi á kennarafundi á morgun (ekki ein til allrar hamingju). Tvíburarnir sáu um baksturinn í kvöld þegar ég fór á jólafundinn og það tók á móti mér þessi ilmandi brauðlykt þegar ég kom heim. Þannig að það gekk nú allt saman vel.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.