Fara í aðalinnihald

Öskudagur


Einu sinni á ári langar mig til að vera búðarkona, það er á öskudaginn. Ég fæ að vísu að vera bílstjóri, keyri krakkana í bæinn og fer svo í kaffi til Dísu systur og hlusta á söng í klukkutíma eða svo og það er sko skemmtilegt. Yfirhöfuð leggja krakkarnir sig fram og eru þakklát fyrir það sem þeim er rétt að launum.

Jóhann var svo óheppinn að vera aleinn í húsinu þar sem hann er með skrifstofu og í fyrsta skipti í mörg ár kom enginn til hans nema Inga Hildur og stelpurnar.

Einkadóttirin og fermingarbarnið tilvonandi er líklega á sínu síðasta ári í öskudagsliði. Þær frænkur langaði bara svo mikið í bæinn og eyddu löngum tíma í að mála sig áður en lagt var af stað upp úr átta í gærmorgun. Lögin voru æfð á leiðinni í bæinn og svo sungu þær af hjartans lyst. Ég ætla ekkert að segja frá því hvað sælgætið var mikið sem þær komu með heim en seinnipartinum var eytt fyrir framan sjónvarpið í sykurvímu.

JG var Jack Sparrow eins og sjá má og fór hæstánægður á leikskólann. Hann er að byrja í skóla þannig að á næsta ári keyri ég hann í bæinn og fæ því áfram að taka þátt í þessum skemmtilega sið okkar hérna fyrir norðan næstu sex, sjö árin a.m.k.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.