Fara í aðalinnihald

17. júní

Gleðilega þjóðhátíð.
Páskarnir sýnilega löngu liðnir og síðustu tveir mánuðir skólaársins líka liðnir. Búið að skella í lás og sumarfríið blasir við.
Við ákváðum um páskana að byrja sumarið á því að fara í bústað og því er þjóðhátíðardeginum eytt í sól og blíðu á Suðurlandi. Fyrst farið var af stað á annað borð var pantaður KÍ bústaður í Heiðarbyggð. Við erum svo heppin að vera enn á ódýrara tímabilinu en annars er þetta það dýrasta sem hægt er að komast í hjá stéttarfélögum. En húsið er flott og allt til alls og rúmt um okkur smáfjölskylduna. Við erum bara með litla prinsinn með okkur, unglingarir eru uppteknir í vinnu og einkadóttirinn (hún er víst orðin unglingur líka), sem kom með okkur suður á föstudaginn, flaug heim í gærkvöldi til að skemmta sér á Akureyri á þjóðhátíðardaginn og mæta í vinnuna á morgun.
Núna liggjum við á meltunni eftir þjóðhátíðarlærið, sem á eftir að endast okkur í nesti heim á föstudaginn a.m.k. Kannski eigum við hjónakornin örlítið (bara smá) erfitt með að sætta okkur við að börnin er að verða fullorðin. Við erum til dæmis í ferðalaginu á sjö manna bílnum okkar. Sem getur verið kostur það þarf ekkert að velta farangri fyrir sér. Það er bara allt tekið með!!

Ég ætlaði að skella inn einni sólarmynd af JG með Heklu í baksýn en tölvan/tengingin hóstar e-ð á stærðinni.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.