Reykjavíkurferð

Við skruppum til höfuðborgarinnar um helgina, öll fjölskyldan. Á þessum árstíma á fólk varla annað erindi milli landshluta en fermingar og við vorum boðin í eina slíka á laugardag. En þar fyrir utan fórum við í einar sex heimsóknir (mislangar að vísu), ráfuðum um tvær stórverslanir auk Kringlunnar og fórum í sund. Þess utan fundum við hjónin okkur tíma á sunnudagsmorguninn til að fara í langan labbitúr um Þingholtin og Kvosina sem var ákaflega hressandi og varla nokkur maður á ferli. Bara endurnar og álftirnar á tjörninni auk fleiri fuglategunda, þ.á.m. æðarfugla sem var ósköp heimilislegt að heyra úúúúa í morgunkyrrðinni. Við gistum á Sóleyjargötunni eins og svo oft áður en fengum því miður ekki stóru íbúðina þannig að heimasætan hélt til annarsstaðar.

Ég heiti því jafnan að fara aldrei aftur í Kringluna þegar ég kem út þaðan en í þetta sinn var það yngri kynslóðin sem vildi endilega fara þangað á laugardaginn. Við auðvitað létum freistast á Kringlukastinu og keyptum nokkrar buxur á JG, og gallabuxur og jakka á heimasætuna. Í öllum hamaganginum áttaði ég mig ekki á því fyrr en við vorum komin út að ég hafði borgað nokkrum þúsundum of mikið fyrir bunkann þannig að við þurftum að fara aftur í Kringluna. Gerðum það á sunnudaginn áður en við lögðum í hann heim á leið.

Það er ófrávíkjanleg regla að maður rekst á einhvern ættingja eða kunningja í Kringlunni, yfirleitt einhverja sem líka eru á ferð í höfuðborginni. Við höfum samt aldrei lent í því áður að rekast á tvo af þremur nágrönnum sem deila með okkur lóðarmörkum og það á nánast sama stað. Og þeir voru ekki í samfloti.
Svo sáum við beran mann í laugunum en það er nú önnur saga.