Fara í aðalinnihald

Snúrustaurar og straujárn

Feng sui fræðin segja manni ýmislegt um jafnvægi hlutanna. Ef að ég væri innvinkluð í þessi fræði væri ég örugglega flutt út því lausleg greining segir að eldhúsið sé á versta stað og hjónaherbergið líka! Svo er ég með stóran spegil á móti útidyrum (að vísu forstofuhurð á milli) sem er líka mjög slæmt fyrir feng suið í húsinu.
Mér líður samt frekar vel í húsinu mínu, þó að það sé allt í drasli (óreiða er líka slæm fyrir feng suið), eins og núna og það eigi eftir að skrúfa nokkra gólflista. Og fjölskyldan er bara í þokkalegu jafnvægi, takk fyrir.

Annars settist ég niður við tölvuna núna til að taka mér pásu frá þvottinum sem af einhverjum dularfullum ástæðum hrúgast upp. Loksins er hægt að þurrka úti á snúrum og þegar óhreinatauskarfan er að verða tóm er borðstofuborðið orðið fullt af hreinum þvotti. Sumir myndu segja að þetta væri spurning um skipulagningu og ganga frá þvottinum jafnóðum og hann er orðinn þurr. Mér finnst bara miklu skemmtilegra að hengja út þvott heldur en taka hann inn og brjóta saman.

Ég fór út á snúrur í morgun að hengja út þvott sem er svo sannarlega andlega uppbyggjandi iðja snemma að morgni og þá komst ég að þeirri merkilegu niðurstöðu að þvottur á snúrum væri hreinlega listaverk á sinn hátt. Það liggja nefnilega heilmiklar pælingar bakvið blaktandi þvott á snúrum.

Nú er ég alveg að tapa mér. Það er best að halda áfram að strauja.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.