Fara í aðalinnihald

Það eru að koma jól...

Þessi mynd af Jólagarðinum er reyndar ekki alveg ný en hún er vel við hæfi.
Það er hið venjulega jólastress að ganga yfir í vinnunni. Þ.e.a.s. frágangur á námsmati í bland við jólaundirbúning. Hérna heima gengur lífið sinn vanagang. Jólatónleikahelgin liðin hjá og allir tónlistarnemendurnir mínir búnir að spila jólalögin. JÓH var fjarri góðu gamni að þessu sinni. Var fyrir sunnan frá því í síðustu viku kom ekki heim fyrr en seinnipartinn á sunnudaginn. Amma var dregin með á sunnudaginn og fékk að hlusta á Úlfar spila "Ó, helga nótt" á saxofóninn sinn.. Inga Hildur og Halldór voru að spila á laugardag og þá kom JG með mér. Hann er ekki enn hættur við að læra á trommur. Mig langar nú til að hann velji sér eitthvað æfingavænna hljóðfæri.
En núna er JÓH að búa til jólakortið sem dreift verður frá Brekkutröðinni um alla heimsbyggðina fyrir þessi jól. Við ætlum að hella okkur í jólakortaskrifin helst á morgun. A.m.k. ganga frá þeim sem eiga að fara til útlanda. Annars eru vinir og ættingjar erlendis örugglega orðnir vanir því að fá jólapóstin frá okkur milli jóla og nýjárs (eða bara eftir áramót).
Ég breytti um lit á letrinu. Það er grænt í tilefni jólanna. Síðan er Stekkjarstaur væntanlegur til byggða í nótt. Vonandi kemur hann með eitthvað skemmtilegt handa Íþróttaálfinum.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.