Fara í aðalinnihald

Öskudagur


Inga Hildur, Helga og Kata

Þessi mynd er tekin í gær á Sprengidagsballinu í skólanum. Dóttir mín er þessi hvíta en hún er "ísmeyja". Hannaði búninginn sjálf en ég sá um saumaskapinn. Verst að búningurinn var eins kaldur og hann leit út fyrir að vera og mamma var ekki vinsæl þegar hún heimtaði að daman tæki með sér síðbrækur til að fara í undir nælonsokkabuxurnar.
Hún fór með sængina sína í gærkvöldi og gisti hjá vinkonu sinni í en þær voru saman í liði þessar þrjár sem eru saman á myndinni. Mamma einnar sá um að keyra þær í bæinn í morgun.

Tvíburarnir eru vaxnir upp úr öskudagsliðum, en við fórum samt í bæinn og fórum á kaffihús. Ég er alveg laus við það að pirra mig yfir öskudeginum eins og mér finnst margar mæður í kringum mig gera. Hef bara gaman af þessu öllu saman.
Í morgun þegar við komum í bæinn byrjuðum við á því að fara til Dísu systur og fá okkur smá kaffi þar og hlusta á eitthvað á annan tuginn af öskudagsliðum, en það var stöðugur straumur á skrifstofuna. Lagavalið var með fjölbreyttara móti. Ekki bara gamli Nói, svolítið af honum samt. Skemmtilegt að heyra hvað mörg strákalið voru vel undirbúin og með skemmtileg lög.
Það var heldur rólegra inni í Hafnarstræti hjá JÓH en við pökkuðum dálitlu af nammi í gærkvöldi svona til öryggis. Það slæðast alltaf einhverjir upp á loft til þeirra og þá er betra að eiga eitthvað smávegis.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.