Fara í aðalinnihald

páskarnir að baki

Þá eru páskarnir að baki. Mætti í vinnuna fersk í morgun klukkan átta og sat námskeið til klukkan fimm, skrapp svo í bæinn eina snögga ferð og kom heim um hálf sjö og var frekar þreytt og pirruð á framtaksleysinu við húsverkin. En krakkarnir voru öll heimavið í dag. Mér láðist alveg að hringja heim og biðja um uppvask og fleira. Öðrum unglingnum brá svo að rúmið hans var samstundis komið fram á gang og hann uppi með kústinn og gólftuskuna. En þetta líður yfirleitt fljótt hjá og það sem fer fram á gang í tiltektaræðinu er oft ansi lengi inn í herbergi aftur. Nú ætla ég ekki að kvarta meira yfir börnunum mínum.

Ég var farin að halda að ég væri að veikjast. Er búin að vera svo ofboðslega "þreytt" undanfarna daga. Þurfti að leggja mig seinnipartinn í gær og fyrradag líka!!
Komst svo að því áðan að líklega eru þetta eftirköst og fylgikvillar súkkulaði og sykuráts um páskana. Þannig að nú er bara að bretta upp ermarnar og snúa sér aftur að grænmetinu. Við vorum annars ansi dugleg hjónin um páskana. Fórum út og hjóluðum eða gengum flesta morgna. JÓH langaði í píslargönguna en ég treysti mér ekki alveg í 36 kílómetra, þannig að við létum okkur nægja að fara í bíltúr austur í Mývatnssveit og tókum tengdamömmu með. Fórum svo í Jarðböðin með þeim sem voru að koma sárfættir úr göngunni.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.