Fara í aðalinnihald

Haust


Svona var útsýnið einn morguninn í fyrri viku. Það er orðið svo langt síðan ég hef bloggað að ég sleppti alveg heilli helgi úr.

Síðasta sunnudag fórum við út í Svarfaðardal í réttirnar og tókum tengdamömmu með. Hún hitti marga og frétti margt! Það eru að nálgast tuttugu ár síðan hún flutti úr sveitinni og henni fannst hún þekkja orðið heldur fáar í konurnar í kaffinu.

Fjósamaðurinn fór í göngur á laugardeginum og endaði svo á gangnaballinu á sunnudagskvöldið. Þá var mömmu um og ó, en barnið er orðið sextán og það er löglegur aldur inn á svona skemmtanir. Hann kann fótum sínum forráð drengurinn, finnst áfengi vont en gerði nokkrar atferlisathuganir á samferðamönnum sínum sem gerðust drukknir mjög þegar leið á.

Núna um helgina eru göngur og réttir hérna framfrá en það er nú orðið þannig að réttirnar sem ég fór á þegar ég var krakki eru löngu aflagðar vegna þess að það er ekki lengur neitt fé sem gengur hér í fjallinu. Hér eru þó aðrar réttir sem standa enn fyrir sínu. Gangnamenn hér fengu ekki neitt sérstakt veður ólíkt félögum þeirra um síðustu helgi en þá stytti upp á laugardag og sunnudag svona rétt á meðan verið var að koma fé af fjalli.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.