Fara í aðalinnihald
Fyrsti vetrardagur
Það er kominn vetur. Úti er sól og snjókoma til skiftis og hvít snjóbreiða yfir öllu. Alveg eins og það á að vera á þessum árstíma. Ég kemst bara í svolítinn jólafíling, langar að kveikja á reykelsi og kerti og láta fara vel um mig.
Ég sem ætlaði að setja niður fullt af laukum í blómabeðin í garðinum. Ég var að vísu ekki búin að koma því í verk að kaupa þá, sem er eins gott. En kannski kemur hláka og allur snjórinn fer. Þannig hefur það verið undanfarin ár. Krakkarnir hafa ekki látið það aftra sér frá því að dreyma um ný bretti og skíði og mikið pælt í fjárfestingum undanfarið. Ég vona því að það verði almennilegur skíðasnjór í vetur.
Eftir skelfilegan letidag í gær og leiða yfir ástandinu dreif ég mig út í gærkvöldi og hitti samstarfsfólk mitt yfir súpu og salati (með meiru) hjá Einari G. Það var alveg tímabært að dreifa huganum aðeins. Ég kom heim nokkuð seint en með bros á vör. Jóhannarnir mínir báðir löngu sofnaðir og ég skreið undir sængina hjá þeim og svaf vært til morguns.
En nú þýðir ekkert annað en að bretta upp ermarnar og skella sér í laugardagsverkin. Jóhann Ó. skrapp í vinnuna en hann er búinn að lofa því að elda eitthvað gómsætt í kvöld handa fjölskyldunni. Tók út nautasteik áður en hann fór. Þannig að nú ætla ég að gera svolítið fínt áður en hann kemur heim :) .
Halldór Rafn tók sig til í gær og bakaði skúffuköku og svo hjálpuðust Inga H. og Úlfar við að búa til pizzu í gærkvöldi. Þau eru náttúrulega alveg frábær, það finnst mér allavegana.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.