Fara í aðalinnihald

Hálkublettir og fleira

Svona er það að vera ekki akandi. Ég hef ekki farið neitt á bíl síðan fyrir helgi nema sitjandi í farþegasætinu. Það gerir kjarkleysið en ég verð alltaf lafhrædd við að keyra í fyrstu hálku haustsins/vetrarins. Það bætir svosem ekki úr skák að báðir heimilisbílarnir eru á sléttu ennþá og sá stærri, slitnu í ofanálag. Pyngjan er heldur létt þessa dagana og því ekki búið að gera neitt í því.

Strákarnir þurftu á æfingu í kvöld og bóndinn er í babminton þannig að það kom í minn hlut að keyra. Nú er ég komin heim aftur heilu og höldnu. Ferðin tók helmingi lengri tíma en venjulega enda keyri ég varlega! Mér sýndist fleiri vera í sömu sporum og ég í umferðinni en einu tók ég eftir bæði á leiðinni niðureftir og heim mætti ég bílum svo þétt saman að ég hélt að það væri spotti á milli. Sem var ekki. Þetta er hættuspil í hálku en menn gera alltof mikið af þessu við venjulegar aðstæður. Bílstjóranum fyrir framan má ekki fipast augnablik svo að hann fái ekki þann næst á eftir upp á skottið.

Af því að ég er farin að tala um umferðarmenningu þá er það alveg óþolandi hvað alltof margir bílstjórar eru sparir á að gefa stefnuljós. Þetta beinlínis tefur fyrir greiðri umferð.
Og hananú!

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.