Um þrjú í dag fór ég upp á leikskóla og náði í Jóhann Gylfa og við röltum svo heim í góða veðrinu. Það er nefnilega gott veður þó að frostið sé nú komið niður í 13 gráður í mínus.
Þetta er eitt af því sem fær mig til að þakka fyrir það hvað ég er lánsöm kona þrátt fyrir allt. Að geta notið þess að horfa á fjallahringinn alhvítan baðaðan í roðagullinni skammdegissólinni, sem gengin er niður hérna á láglendinu á þessum tíma dagsins.
Það brakar í snjónum í frostinu og áin er orðin ísi lögð. Ekkert rýfur kyrrðina nema einstaka bíll sem brunar hjá og hamarshögg úr nýbyggingum í hverfinu. Jóhann Gylfi veður jafnfallna mjöllina utan við götuna með fulla lófa af snjó sem hann rekur tunguna í. Rjóður í kinnum af kuldanum en með nýprjónaða ullarvettlinga frá ömmu á höndunum og í hlýjum ullarsokkum í stígvélunum. Heitur kakóbolli bíður heima og eftir að hafa dundað sér í kubbunum svolitla stund skríður hann undir sæng í pabba holu og sofnar. Það er stundum gott að fá sér lúr eftir langan dag.
Ummæli
Skrifa ummæli