Fara í aðalinnihald

Vetrarforðinn

Fór út áðan og opnaði sneisafulla frystikistuna. Við eigum meira að segja fisk núna. Fisksalinn bankaði upp á á föstudagskvöldið (rétt fyrir súpuveisluna) og JÓH stóðst ekki mátið og keypti saltfisk og eitthvað fleira. Það er bara svo mikið í kistunni að við urðum að geyma hluta af fiskinum hjá m&p.
Mér tókst þó að finna tvo sláturkeppi sem malla núna í potti á eldavélinni.
Einkadóttirin kom svo inn áðan og kyssti mömmu sína fyrir það að ætla að hafa svona þjóðlegan og gamaldags kvöldmat. Hún orðaði það auðvitað ekki svona en henni þykir slátur gott, eins og ýmislegt annað sem flestum þykir skrítinn matur eins og kæst skata, gráðostur og soðnir þorskhausar og jafnvel hákarl. Hún hefur notið góðs af því að fá að vera í fæði hjá afa og ömmu endrum og sinnum. Ekkert af þessu sem ég taldi upp er haft á borðum hér. Nema kannski gráðosturinn en þá er hann bræddur með rjóma saman við.
Ég er annars búin að vera hálf eirðarlaus í dag. Fór þó í bæinn í morgun og hitti hana Valdísi mína. Hún er búin að útskrifa mig í bili og vonandi hitti ég nemendur mína fljótlega til að geta haldið áfram að æfa nýja raddbeitingu.
En ég er lítið bjartsýnni í dag en í gærkvöldi. Ég sá óvart hluta af utandagskrárumræðum á Alþingi í dag og fannst heldur lítið koma út úr því.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.