Er búin að vera að velta fyrir mér fjölmiðlaumhverfinu á Íslandi undanfarna daga.
Þegar við hjónakornin byrjuðum að búa fengum við ekki færri en 6 dagblöð inn um lúguna á morgnanna og skiptum bunkanum á milli okkar með morgunkaffinu. Núna kaupum við eitt dagblað og eitt héraðsfréttablað sem kemur út annað slagið. En við erum með þrjár nettengdar tölvur á heimilinu (þrjú sjónvörp líka) og fréttaþorstinn hefur lítið minnkað.
Ég skrifa sjálf einskonar fréttasíðu á blogginu þar sem og segi frá ýmsu sem á dagana drífur. Ég áttaði mig mjög fljótt á því þegar ég fór að blogga að þú skrifar ekki hvað sem er og ritskoðunin er slík að fleiri pistlar fara yfirleitt í ruslið en þeir sem birtir eru.
Ég setti mér til dæmis fljótt ákveðna staðla. Til dæmis að skrifa helst ekki um heilsufar fjölskyldumeðlima allra síst um krónísk veikindi. Mér finnst það bara ekki skemmtileg umræðuefni og fátt leiðinlegra en einstaklingar sem eru stöðugt að velta sér upp úr sínu heilsufari og annarra. Ég ákvað líka að reyna að vera heldur á jákvæðu nótunum heldur en að kvarta og kveina og vona að ég hafi staðið við það.
Jákvæðni leiðir nefnilega af sér að lífið verður léttara og það er raunverulega hægt að setja sér það markmið að hugsa jákvætt.
Ég var auðvitað ekkert að hugsa um þetta þegar ég byrjaði að skrifa. Ég var að velta fyrir mér hávaðanum í fjölmiðlunum undanfarna út af DV. Það hefur verið um fátt annað talað hvar sem maður hefur komið.
En það var óumflýjanlegt að einn daginn hitti forsíðuumfjöllun blaðsins einhvern fyrir sem ekki gat höndlað það. Það skiftir í sjálfu sér engu máli hver fréttin var.
En að ritstjórn blaðsins hafi gert þetta af einhverjum öðrum ástæðum en peningalegum er bara bull. Forsíðan selur og því meira krassandi sem hún er þeim mun fleiri grípa blaðið með sér við búðarkassann. (Ekki þekki ég nokkurn mann sem kaupir DV í áskrift).
Ég vona bara að menn dragi einhvern lærdóm af þessu. Það er víst búið að ráða nýja ritstjóra.
Þegar við hjónakornin byrjuðum að búa fengum við ekki færri en 6 dagblöð inn um lúguna á morgnanna og skiptum bunkanum á milli okkar með morgunkaffinu. Núna kaupum við eitt dagblað og eitt héraðsfréttablað sem kemur út annað slagið. En við erum með þrjár nettengdar tölvur á heimilinu (þrjú sjónvörp líka) og fréttaþorstinn hefur lítið minnkað.
Ég skrifa sjálf einskonar fréttasíðu á blogginu þar sem og segi frá ýmsu sem á dagana drífur. Ég áttaði mig mjög fljótt á því þegar ég fór að blogga að þú skrifar ekki hvað sem er og ritskoðunin er slík að fleiri pistlar fara yfirleitt í ruslið en þeir sem birtir eru.
Ég setti mér til dæmis fljótt ákveðna staðla. Til dæmis að skrifa helst ekki um heilsufar fjölskyldumeðlima allra síst um krónísk veikindi. Mér finnst það bara ekki skemmtileg umræðuefni og fátt leiðinlegra en einstaklingar sem eru stöðugt að velta sér upp úr sínu heilsufari og annarra. Ég ákvað líka að reyna að vera heldur á jákvæðu nótunum heldur en að kvarta og kveina og vona að ég hafi staðið við það.
Jákvæðni leiðir nefnilega af sér að lífið verður léttara og það er raunverulega hægt að setja sér það markmið að hugsa jákvætt.
Ég var auðvitað ekkert að hugsa um þetta þegar ég byrjaði að skrifa. Ég var að velta fyrir mér hávaðanum í fjölmiðlunum undanfarna út af DV. Það hefur verið um fátt annað talað hvar sem maður hefur komið.
En það var óumflýjanlegt að einn daginn hitti forsíðuumfjöllun blaðsins einhvern fyrir sem ekki gat höndlað það. Það skiftir í sjálfu sér engu máli hver fréttin var.
En að ritstjórn blaðsins hafi gert þetta af einhverjum öðrum ástæðum en peningalegum er bara bull. Forsíðan selur og því meira krassandi sem hún er þeim mun fleiri grípa blaðið með sér við búðarkassann. (Ekki þekki ég nokkurn mann sem kaupir DV í áskrift).
Ég vona bara að menn dragi einhvern lærdóm af þessu. Það er víst búið að ráða nýja ritstjóra.
Ummæli
Skrifa ummæli