Fara í aðalinnihald

lífið eftir jólin

Þá er maður kominn aftur á skrið eftir hátíðirnar. Búið að pakka niður jólaskrautinu og breyta í stofunni að því tilefni. (þvoði meira að segja glugga í leiðinni og geri aðrir betur).

Ekki byrjuð í ræktinni samt... Á morgun?

Datt skyndilega í hug um þrjú leytið í dag að ég þyrfti nauðsynlega að fara á snyrtistofu. Hringdi og fékk tíma seint seinnipartinn. Þannig að ég er voðalega fín núna lituð og plokkuð(vöxuð). Ákvað að gera e-ð meira úr þessu og gerði smá skrens í vefnaðarvörubúðum, fyrir skólann. Endaði svo í Heilsuhorninu og bað um vítamín. Konan horfði sem snöggvast á mig og sagði svo: "Ég sé alveg hvað þig vantar" seldi mér svo eitthvað sem heitir Spirulina og er víst alveg ægilega gott fyrir orkulausar konur! Annars hef ég litla trú haft á svona dóti, verð alveg að viðurkenna það.

En helgin var meiriháttar. Skruppum á föstudag með yngra barnasettið (unglingarnir eru að lesa fyrir próf) vestur á Krók og snæddum fiskisúpu með meiru hjá fjölskyldunni í Háuhlíðinni. Guðrún Þóra, gestakokkur, sýndi snilldartakta í eldhúsinu og svo var klukkan allt í einu orðin hálf þrjú... og við ekki nærri búin að tala út. Við förum alltof sjaldan vestur það er satt og víst.
Við brunuðum heim upp úr hádegi á laugardag og keyptum inn í okkar árlegu fiskisúpu sem kennd er við þrettándann. Þar tekst húsbóndanum alla jafna vel upp og svo var líka að þessu sinni. Segi og skrifa, honum fer bara fram með hverju árinu. Við spiluðum svo Púkk fram á nótt og ég náði því að lenda í þriðja sæti, en hafði líka góðan aðstoðarmann sem var Berglind bróðurdóttir mín.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.