Fara í aðalinnihald

Laugafell taka tvö


Á fimmtudaginn lögðum við JG aftur land undir fót og fylgdum Reykvíkingum áleiðis inn á Sprengisandsleið. JÓH fékk að keyra sjö manna bílinn okkar. (Við verðum að fara að fá okkur minni bíl!!!). Og af því að það var svo gott veður í Laugafelli, þar sem leiðir skildu, ákváðum við að fara niður Bárðardalinn í staðinn fyrir að keyra sömu leið til baka. Það er nákvæmlega helmingi lengra frá Laugafelli niður í Mýri en frá Laugafelli niður í Hólsgerði þannig að við vorum við öllu búin. En þetta varð hin skemmtilegasti bíltúr þó að langur sé og þegar við hringdum í ferðafélagana frá því um morguninn, við að verða komin niður á leið 1 hjá Fosshóli, voru þau við Þórisvatn að nálgast Vatnsfell. Myndin er tekin við Aldeyjarfoss um ellefu leytið að kvöldi. Þangað kom ég í fyrsta skipti og komst að því að það er ómögulegt að ná ljósmynd af þessum fossi sem að skilar þó ekki væri nema broti af þeim hughrifum sem maður verður fyrir það. Mæli með Aldeyjarfossi. Bárðardalurinn er líka bara mjög fallegur og svæðið þar innan við uppi á fjöllum stórkostlegt í góðu veðri eins og var þarna um kvöldið.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.