Við komumst klakklaust í kaupstað og án áfalla heim aftur. JÓH hélt sér í stýrið og farþegarnir héldu sér hver í annan, krosslögðu fingur og báðu til Guðs meðan bíllinn hnykktist til á veginum.
Ég komst á snyrtistofuna og náði smá slökun meðan ég var lituð og pl0kkuð (vöxuð) og er bara nokkuð ánægð með mig þegar ég lít í spegilinn. Við Þ0rgerður fórum svo og keyptum hrútspunga, hangiket og súra sviðasultu. Það var mjög rólegur föstudagur á Glerártorgi, enda allir heima að horfa á Íslendinga tapa fyrir Rússum í handbolta.
Núna mallar hangikjötið í potti á eldavélinni og svo ætla ég að sjóða einn hrossasperðil. Þetta verður semsagt allt voðalega þjóðlegt þó við sleppum súrum bringukollum og öðru sem er lítið annað en mör. Bæjarstjórafrúin er að vísu eitthvað að spá í að steikja nokkrar kótilettur handa bæjarstjóranum en hann er lítið fyrir þorramat. Þau eru stödd hér öll fjölskyldan og við vorum ekki sein á okkur að bjóða þeim með á blótið. Bróður mínum til mikillar gleði því honum finnst við vera harla fá bara fjögur og saknar áranna í Laugarborg þegar við vorum minnst tíu saman með pabba og mömmu.
En við verðum semsagt sex og vonandi lendum við bara við hliðina á einhverjum skemmtilegum! Á næsta ári verða tvíburarnir gjaldgengir, en það er ómögulegt að segja hvort þeir muni hafa áhuga á því að koma.
Nú þarf bara að ákveða í hverju á að fara. Ég get ekki kvartað yfir því að eiga ekki almennileg spariföt. Ég á eina fimm síðkjóla, misjafnlega sparilega að vísu, en ætli ég loki ekki bara augunum áður en ég opna skápinn. Manninum mínum til hróss þá má geta þess að hann keypti þrjá af þessum kjólum handa mér enda smekkmaður.
Ég skrifaði meira rok efst og það er orð að sönnu. Rok og rigning. Þegar við komum heim í gær var ruslatunnan á sínum stað. Fokin. Í morgun uppgötvuðum við að Svangi Manginn okkar (græna tunnan fyrir lífrænt rusl) var líka fokin. Hafði poppað upp af ruslahrúgunni og gat JÓH smellt henni saman aftur og til lukku hafði lokið ekki fokið út í veður og vind. En það er ekki hægt að segja að veðrið sé neitt skárra en í gær.
Ég komst á snyrtistofuna og náði smá slökun meðan ég var lituð og pl0kkuð (vöxuð) og er bara nokkuð ánægð með mig þegar ég lít í spegilinn. Við Þ0rgerður fórum svo og keyptum hrútspunga, hangiket og súra sviðasultu. Það var mjög rólegur föstudagur á Glerártorgi, enda allir heima að horfa á Íslendinga tapa fyrir Rússum í handbolta.
Núna mallar hangikjötið í potti á eldavélinni og svo ætla ég að sjóða einn hrossasperðil. Þetta verður semsagt allt voðalega þjóðlegt þó við sleppum súrum bringukollum og öðru sem er lítið annað en mör. Bæjarstjórafrúin er að vísu eitthvað að spá í að steikja nokkrar kótilettur handa bæjarstjóranum en hann er lítið fyrir þorramat. Þau eru stödd hér öll fjölskyldan og við vorum ekki sein á okkur að bjóða þeim með á blótið. Bróður mínum til mikillar gleði því honum finnst við vera harla fá bara fjögur og saknar áranna í Laugarborg þegar við vorum minnst tíu saman með pabba og mömmu.
En við verðum semsagt sex og vonandi lendum við bara við hliðina á einhverjum skemmtilegum! Á næsta ári verða tvíburarnir gjaldgengir, en það er ómögulegt að segja hvort þeir muni hafa áhuga á því að koma.
Nú þarf bara að ákveða í hverju á að fara. Ég get ekki kvartað yfir því að eiga ekki almennileg spariföt. Ég á eina fimm síðkjóla, misjafnlega sparilega að vísu, en ætli ég loki ekki bara augunum áður en ég opna skápinn. Manninum mínum til hróss þá má geta þess að hann keypti þrjá af þessum kjólum handa mér enda smekkmaður.
Ég skrifaði meira rok efst og það er orð að sönnu. Rok og rigning. Þegar við komum heim í gær var ruslatunnan á sínum stað. Fokin. Í morgun uppgötvuðum við að Svangi Manginn okkar (græna tunnan fyrir lífrænt rusl) var líka fokin. Hafði poppað upp af ruslahrúgunni og gat JÓH smellt henni saman aftur og til lukku hafði lokið ekki fokið út í veður og vind. En það er ekki hægt að segja að veðrið sé neitt skárra en í gær.
Ummæli
Skrifa ummæli