Fara í aðalinnihald

Skíðin mín

Við mæðgurnar skelltum okkur í fjallið í dag og fórum á skíði. Ég í fyrsta skipti í vetur en Inga Hildur fór um síðustu helgi og prufukeyrði skíðin sem hún fékk um daginn.
Það munaði nú ekki miklu að ég þyrfti að leigja mér skíði. Þegar ég fór út í bílskúr í morgun fann ég þar bara skó og stafi en engin skíði.
Hjördís og Fjóla komu nefnilega í síðustu viku til að ná í gömlu græjurnar sínar og skíðin hans Steinars líka. Þetta átti allt að fara út í Skíðaþjónustu upp í nýju carwing skíðin sem þær voru að fá sér. Þær tóku "óvart" skíðin mín líka. Þau eru vissulega komin til ára sinna en ágæt til síns brúks enn.
Til lukku fyrir þær stöllur voru þær ekki búnar að koma því í verk að fara með skíðin, þau stóðu enn í skaflinum fyrir utan hjá þeim.

Við renndum okkur svo í rúma fjóra tíma í fínu færi og þokkalegu veðri. En ég er ansi hrædd um að ég verði með pínulitla strengi á morgun.

Það eru sumir með meiri harðsperrur en ég á heimilinu þessa stundina. JÓH var að byrja í ræktinni fyrir viku síðan og tekur auðvitað á eins og sönnum karlmanni sæmir.


Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.