Fara í aðalinnihald

Eftir helgina

Eftir útilegur taka alltaf við nokkrir dagar sem fara í það að þvo þvott og ganga frá dótinu. Við höfum nú verið meira og minna í "útilegu" í sumar þannig að töskur og matarkistur eru hættar að fara inn í skáp á milli ferða.
Í dag er þvottadagur á heimilinu. JÓH fór úteftir í morgun en JG ætlar að njóta síðasta dagsins í sumarfríinu heima og fara kannski í hjólatúr til afa og ömmu. Hann byrjar á leikskólanum á morgun og hlakkar til.

Fyrir utan útilegumanninn okkar sem var á Stuðmannatónleikum í R-vík á laugardagskvöldið mættum við fjölskyldan öll í afmæli stórbóndans á Hofsá.
Þegar Jóhann Gylfi vissi að hann myndi fá að koma í afmælisveisluna ákvað hann að hann ætlaði að gefa Trausta afmælisgjöf. Við fórum í leiðangur á föstudaginn og keyptum þessa fínu dráttarvél með ámoksturstækjum (en það var algjört skilyrði) og létum svo pakka henni fínt inn í blómabúð. Hann var frekar montinn þegar hann fékk afhenda pakkann með viðhöfn í veislunni.

Það er auðvitað skemmst frá því að segja að veislan tókst mjög vel. Veðrið var líka alveg frábært og þó að það hafi verið tjaldað samkomutjaldi yfir gestina þá voru oftast fleiri úti, en inni. Við skreiddumst í rúmið eitthvað að ganga fimm á sunnudagsmorgun. Vorum því frekar lúin í gær og komum ekki miklu í verk.

Helgin endaði að venju í grilli hjá Gísla bróður í gærkvöldi og flugeldasýningin í eftirmat (eða þannig). Þau búa á eyrinni rétt hjá íþróttavellinum þannig að við þurftum ekki að fara langt til að njóta. Nema JG sem er nánast sjúklega hræddur við flugelda. Hann sofnaði til allrar hamingju rétt áður en lætin byrjuðu. Maður gæti haldið að hann væri þar að glíma við gamlar minningar frá fyrri tilverum.

Ummæli

Vinsælar færslur af þessu bloggi

Saurbæjarkirkja

Messa í Saurbæjarkirkju í morgun þann 28. október. Alltaf gaman að koma þar, kirkjan hlý og notaleg í morgun og sólin skein inn um austurgluggana sem eru sitthvoru megin við altarið. Saurbæjarkirkja var byggð 1858 og er um margt merkilegt. Hún er stærsta torfkirkjan sem enn stendur á Íslandi og sú einfaldasta að gerð. Þegar Saurbæjarkirkja er reist eru tiltölulega nýbyggðar timburkirkjur í Eyjafirði fram (Grund 1842, Hólum 1853, Möðruvöllum 1848 og Munkaþverá 1844) og því áhugavert að torfkirkja skyldi byggð í Saurbæ og raunar óútskýrt hvort það var eingöngu sérviska staðarhaldara eða hagkvæmni sem réðu þar mestu en kirkjan stendur hátt á hól og fremur vindasamt og timburkirkjunni hættara við foki en þeirri sem hlaðið væri utan með. Enda stendur hún enn og fagnaði 150 ára afmæli fyrir nokkrum árum. (Reyndar standa þrjár af hinum kirkjunum enn þó ein hafi fokið einu sinni, Grundarkirkja var rifin þegar sú sem enn stendur var reist 1905). Myndin af kirkjunni er frá því um aldamóti...

28. september 2013

Haustlitir Morgunsólin bræðir héluna af blöðum reynitrésins. Bakvið glittir í heiðan himinn. Fallegri gerast haustdagarnir ekki. Seinna þegar þornað hafði betur og golan gældi við gróðurinn skrjáfaði í laufblöðunum þegar þau féllu til jarðar. 

Að henda, eða ... henda ekki.

Í augnablikinu er ég að berjast við tilfinningu sem ég finn alltof, alltof, að því að mér finnst akkúrat núna, sjaldan fyrir. Mér finnst ég vera að drukkna í hlutum sem mig vantar ekki! Vil henda. Frekar óskiljanleg tilfinning í mínu tilfelli því allajafna er ég þekkt fyrir að sanka að mér allskonar dóti og er stolt af því að tilheyra hópi "hrúgukvenna".  Sem þýðir heimilisleg óreiða, en raunar allt á sínum stað. Nú stendur yfir páskahreingerning og ég henti áðan eldhúsáhaldi sem ég á annað eintak af og er strax komin með samviskubit, ég henti líka nokkrum skrúfum (eins gott að JÓH lesi þetta ekki). Myndin er alveg ótengd pistlinum, allsvakaleg súkkulaðikaka sem ég bakaði fyrr í vetur.